[ Aiden's POV ]
I open my eyes ng marinig ko yung alarm na nanggagaling sa earphone na nakakabit sa magkabilang tainga ko. Inangat ko ang ulo ko mula sa pagkakapatong sa bag na nasa desk ko.
~Kaninong bag nga ba 'to ulit?~
I turn my head sa left side ko. He's there pa din, natutulog ng mahimbing.
~I need to wake up him now, pero nag-aalangan pa ako nung una …
Hindi ko kasi alam kung paano ko sya gigisingin.~
Hinawakan ko yung braso nya nama-muscles, tsaka ko inugoy-ugoy para magising sya. Then, few seconds ko lang syang ginigising, nakita kong dahan-dahan na syang gumagalaw.
He open his eyes, parang nagbi-beautiful eyes lang sya, yung papikit-pikit ang mga mata nya. I immediately put down my hands na nakahawak sa braso nya. Nang maiangat nya yung ulo na nakapatong sa braso nya na naka-cross sign sa desk, nakatingin na sya sa'kin …
At nakangiti … :^_^:
Nakangiti na parang nakakaloko …
~Ito naman oh, makatingin sa'kin … Nakaka-anghel.~ (O_O;)
Bigla kong iniwas yung tingin ko sa kanya. Looking straight sa board na nasa harapan namin, tumayo ako at nagsalita.
"Ano … lunch break na. Nakikita mo naman na wala na tayong classmate kasi maagang nag-dismiss ng klase si Professor Rica. But, you told me na gisingin kita after three hours. So …
So, I wait for one hour here kasama mo habang natutulog ka dyan.
Ahmm …
Hindi ko naman intensyon na gisingin ka pero kasi …
Ah basta!", I said without looking at him. (>_<)
Feel kong nakatingin sya sa'kin, kaya after kong magsalita, I grab the bag na nasa desk ko, tsaka na ko nag-start maglakad.
Suddenly, I feel na may pumipigil sa'kin. Lumingon ako sa likod ko. Nakita ko syang nakahawak sa bag na nakasabit sa balikat ko.
"Wait.
Thank you sa paggising sa'kin at hindi mo ko iniwan. Yung bag ko pala.", he said.
Nakatingin sya sa mga mata ko at dun sa bag na nakasabit sa balikat ko.
~Haist! Dalawang bag pala ang bitbit ko.~
Then, nag-hand gesture sya na ibigay ko na yung bag nya.
~Bakit ko nga ba dala-dala yung bag nya? (?_?)
Ang epic ko na naman. Haist!~ (^.^;)
-----
Sinabayan nya ako sa paglalakad.
"Halika, mag-lunch na tayo." - Kei.
Then, na-feel kong nilagay nya yung kamay nya sa ibabaw ng ulo ko.
~Gusto ko sana syang tingalain pero …
Dahil hawak-hawak nya yung ulo ko, 'di ko na nagawa.~ (-_-)
Matangkad din sya kaya ok na ok lang sa kanya na hawakan yung ulo ko at i-lead ako sa pupuntahan namin.
-----
Dumaretso kami sa may tapat ng elevator. I press the down arrow.
Ten floor …
Nine floor …
Eight floor …
Seven floor …
Then suddenly, bumukas na yung pinto ng elevator. Bago pa man mag-open yung elevator, binaba nya na yung kamay nya na nakahawak sa ulo ko.
~Sa wakas. hay~
Nung bumukas yung pinto, may mga tao na sa loob.
~Ewan ko ba kung bakit nangyari 'to?~ (?_?)
Lumabas lahat ng tao sa loob ng elevator. To give our way papasok sa elevator, sa ground floor naman ang destination namin.
But then, bago pa man magsarado yung pinto ng elevator, kinausap ako nung isang girl.
"Miss, bawal sumabay sa kanya. Next ride na lang tayo."
More than ten persons yung mga lumabas sa elevator at nandun lang naghihintay sa tapat nito.
~I'm confuse kung bakit BAWAL.~ (?_?)
"Anong bawal? Bakit?", tanong ko dun sa babae.
Sabay tingala sa taong katabi ko …
"Bawal ba?", tanong ko sa kanya.
"No.", he said nang nakatingin sa'kin.
Then, I turn my head dun sa mga tao sa tapat namin.
"Hindi naman po bawal sumabay sa elevator.", tsaka ko nag-smile sa kanila. :^_^:
Halos lahat nung lumabas kanina, pumasok ulit sa loob ng elevator.
~Ano kaya yung dahilan nung bawal?~ (?_?)
"Ahmm, bakit po bawal sumabay sa kanya dito sa elevator?", tanong ko ulit sa girl na katabi ko na ngayon.
"Ha? Ganito kasi yun.
Restricted kaming lumapit sa Prinz Küssen. Kaya pati sa elevator, kailangan namin mag-give way sa kanila.", she said.
Parang nag-aalangan pa nga din syang sabihin yun.
-----
~Ito na naman sya.~ (O_O;)
Ipinatong nya yung braso at kamay nya sa balikat ko, which is, bigla akong napatingala sa kanya ulit.
Because I don't want to be treated like that …
Hinawakan ko yung kamay nya, then, tsaka ko binaba.
"Special treatment sila?", I ask her pero 'di na sya ulit nagsalita.
~Siguro tinignan ng masama nitong taong katabi yung babae.
Grabe naman ang pagiging special ng taong 'to dito sa academy. hay~
-----
Lumabas na kami ng elevator. Naglalakad sa hallway na kahit sinong tao ang nandun, mapapatingin saming dalawa.
Sinasabayan nya pa din akong maglakad.
~Or maybe, they will think na ako 'tong sumasabay sa kanya.
Of course not!~ (>_<)
Nang makalabas na kami ng building, dumaretso kami sa parking lot.
"Saan tayo pupunta?", tanong ko sa kanya na may halong pagtataka.
"Sa Administration Building tayo pupunta.", he said sabay turo dun sa may building.
"Get inside the car, dun tayo kakain.", he said habang binubuksan yung pinto ng kotse nya.
"Ha?", sabay turo ko naman dun sa building na katabi ng katabi ng building kung saan kami galing. So, pangatlong building mula dito.
"Eh, pwede naman natin lakarin yun, malapit lang yun ha. Tara?!", pagyaya ko sa kanya.
Gusto pa ata nyang sumakay ng kotse papunta dun sa may Administration Building.
~Hala?! Tamad lang maglakad?! Hahaha.~ :^_^:
Kaya wala naman syang nagawa kundi isara yung pinto ng kotse at maglakad kasama ko papunta dun.
"Ahmm, Mr. James Keith, tanong ko lang po …
Paano na po yung magiging secretary ako ng student-director?
Kailan ko po sya makikilala?
Nag-quit na po ako sa bake shop, so, meaning need ko ng new job. Tsaka sabi nyo, I'll get a new job here. Ngayon ko po ba pupuntahan sya?
Hmmm, sa tingin nyo po ba magugustuhan nya ko bilang secretary nya?
Sabi kasi ni Mr. L, ayaw nya daw sa mga girls, eh, paano po ako magta-trabaho sa kanya?", I ask him.
Sunod-sunod lang yung tanong ko sa kanya. Ang dami ko kasing gustong malaman. Kung 'di ako magtatanong baka 'di naman sya magsalita.
"Sinong L? You mean si Lenard?", tanong nya sa'kin.
~Obvious ba? Sya nga yun, ayaw mo kasing banggitin ko name nya eh.~
"Yup." - Aiden.
"Ah, kung inaalala mo yung bagay na yun, don't worry, I'll be nice to you." - Kei.
"Ha? You'll be nice to …" - Aiden. (O_O)
Pause.
Napatigil din ako sa paglalakad.
"Huwag mong sabihin na ikaw … ikaw ang student-director?!" - Aiden. (O_O)
~Nakaka-shock! Another revelation.~
"I said, don't worry, nakapasa ka naman bilang secretary ko. Because naghintay ka ng isang oras para makapagpahinga ako at hindi mo ko iniwan.
Yun naman talaga ang dapat gawin ng isang secretary sa boss nya na gustong matulog eh.
You'll start today and we start na ulit maglakad papunta dun, ok. Tara?" - Kei.
"Ha? Ah … Oh, ok po.", I said, tsaka ulit kami naglakad. (-_-)
-----
Ngayon komportable na kong kasama sya.
Kasi naman, he talks to me nang hindi pasigaw at hindi nagagalit.
Ewan, basta yung awkward moments kanina, parang nawala na.
~Because of sleeping angel beside me kani-kanina lang …
ANGEL na talaga nung magising sya.~ :^_^:
"Ahmm, Mr. James Keith, what do you want me to call you?
Mr. L said na pwedeng Kei na lang ang itawag ko sa'yo.
So, if its ok with you …
I call you Sir Kei? Please?", I said with matching beautiful eyes. (^_-)
~hehehe, I like to talk to him na, good mood kasi sya eh.~ :^_^:
"Yes, you can call me anything basta you're pertaining with me." - Kei.
"Naks naman. hehehe :^_^:
Alam mo masaya ako ngayon, I thought na mahihirapan ako sa job na sinabi mo. Well, akala ko kasi ibang tao na naman yung pakikibagayan ko, yung parang kailangan ko pang alamin yung ugali.
Eh, hindi mo naman siguro ako pahihirapan, right?" - Aiden.
"Oh, I don't think so. Pero, mga paper works, schedules ko, at anything na maisipan mong gawin, ok lang yun basta you help me and I help you also para 'di ka mahirapan."
"See, hindi nga ko mahihirapan. :^_^:
By the way, hindi naman sa ayokong tawagin mo ko sa last name ko, pero kasi …
Napaka-formal naman yun, you can call me Aiden." - Aiden.
"Ok." - Kei.
"Ha? Ok lang? San dun yung name ko?", demanding kong tanong sa kanya. :^_^:
"Ha? … Ah … Eh … Miss Aiden." - Kei.
"Sabi ko Aiden na lang, A-i-d-e-n … Aiden." - Aiden.
"Stop! Hayaan mo na kong tawagin ka kung anong gusto kong itawag sa'yo.
You're my secretary from now on. So, Miss Allonza, is there any problem with that?" - Kei.
"No Sir Kei." - Aiden.
~Sungit mo naman nito. Hmmm.~ (v_v)
-----
Naglalakad pa din kami. Ilang meters na lang malapit na kami sa may entrance nung building.
"Bigla ka atang natahimik, may problema ba?", he ask me.
"Wala naman po.
Naisip ko lang, ano kaya ang nararamdaman ngayon ni Professor Rica?
Nasigawan mo kasi sya kanina.
Kung ako sa'yo, hihingi ako ng sorry sa kanya." - Aiden.
"Why should I do that?" - Kei.
"Simple lang, dahil student-director ka.
Hindi ibig sabihin nun, pwede mo nang gawin lahat ng gusto mo.
Sa loob ng classroom, estudyante ka at teacher yung kausap mo kanina. Dapat 'di mo ginagamit yang pagiging student-director mo.
You should respect her." - Aiden.
"I think about that." - Kei.
"Ha?", hindi ko naintindihan yung sinabi nya, may dumaan kasing eroplano.
"Nothing." - Kei.
-----
"Sir Kei, alam mo masaya ako ulit. :^_^:
Kasi nakakausap na kita, ka-text lang kita dati eh.
Tsaka …
Tsaka, papayagan mo na ko mag-work sa bake shop after ng class ko, di'ba?, I told him with the jolly face.
~Paraan ko para mapapayag sya dun sa request ko sa kanya, hehehe~ :^_^:
"I told you, stop working there, mapapagod ka lang." - Kei.
"Ha?
Sungit mo naman.
Weekends na lang, please …
Please please please …" - Aiden.
"NO. Twenty-four/seven kang magta-trabaho sa'kin." - Kei.
"WHAT?!
Ha?!
Ahmm …
Day off!
I need DAY OFF, kahit isang araw lang sa isang linggo." - Aiden.
"Bibigyan kita ng day off mo basta you're gonna use it para magpahinga, not to work somewhere. Ok?!" - Kei.
"YES Sir.", with hand gesture na saluting him.
"I'm not using military law, kaya don't act like you're my soldier." - Kei.
"Ang cold mo talaga.
Be nice nga!
Hindi porket boss kita, kailangan maging mabait ako palagi sa'yo at pipili ng mga salitang maaari kong sabihin sa'yo.
Remember, estudyante ka at estudyante din ako.
Magka-age lang tayo or maybe matanda pa nga ako sa'yo.
So, I will respect you kapag alam kong tama ka.
But then, if you're not, asahan mong magsusungit din ako sa'yo, araseo!" - Aiden.
"Are you learning Korean?" - Kei.
"Ha? hahaha :^_^:
No, naririnig ko lang yun sa mga korean drama and K-movies na pinanonood ko.
Ikaw kasi eh, napapaganun tuloy ako.
'Wag ka na kasing magsusungit. Tama na yang ganyan oh.
Look at you, you're smiling kapag natutuwa ka sa mga sinasabi ko.
Maging good mood ka palagi, matutuwa ako palagi sa'yo.", I said then smile. :^_^:
"Ok." - Kei.
-----
What do you want to eat?" - Kei.
"Kahit ano, basta feel kong kainin. hehehe", sagot sa tanong nya. :^_^:
"I think he cook something, sana magustuhan mo. Sa KISS ROOM tayo pupunta." - Kei.
Papasok na kami ng Administration Building. Dumaretso kami sa tapat ng elevator.
"Wala masyadong tao noh. Nagla-lunch na siguro sila.
San nga ba way natin?" - Aiden.
"Pupunta muna tayo sa faculty." - Kei.
"Ha? Anong gagawin natin dun?" - Aiden.
"Simple lang, I will apologize first to Professor Rica." - Kei.
"Ha?
Are you sure?
Hindi nga?
Talaga?
Talaga talaga talaga? Huway …", I said with wild open ang mga mata ko. (O_O)
Nag-open na yung elevator.
"Huway … I'm so happy.
Happy happy happy … hehehe :^_^:
Pinakinggan mo kasi yung sinabi ko kanina lang.
Ikaw talaga. Uy … uy uy uy … :^_^:
Wait?!
Mag-prepare din pala ako ng speech baka tanungin nya ko.
Ano kaya yung itatanong nya?
Hmmm. Let me think …
Bakit kita kasama?
Hmmm …
Well, Mam, I'm his secretary, sorry din po Mam dahil gumawa na naman ako ng eksena kanina.
Haist!
Hindi dapat ganun yung sasabihin ko. Parang inamin ko na may kasalanan din ako.
Ano ba yan?!
Paano kaya ako magsasalita?
Haist?!." - Aiden.
"Just be yourself." - Kei.
-----
Nag-open na ulit yung elevator.
Finally, nasa harap na kami ng faculty room.
"Wait, do I need to come with you?" - Aiden.
"Yes.", sabay hawak nya naman sa ulo ko para i-lead papasok sa loob.
Halos lahat ng tao sa loob ng faculty room nakatingin samin.
~Hindi ko tuloy alam gagawin ko.
Hawak-hawak nya pa din yung ulo ko.~
Nakakahiya tuloy na kasama ko sya, kaya nakayuko na lang ako.
"Chin up, wala kang dapat ikahiya." - Kei.
Just to look at him, tumingala na naman ako sa kanya.
~Ano bang problema ng taong 'to?
Is he always care for me?~
-----
Nakarating na kami sa desk ni Professor Rica. Nagulat pa nga si Professor Rica sa pagdating namin, napatigil tuloy sya sa ginagawa nya.
"A-anong ma-maipaglilingkod ko sa'yo s-sir m-maurier?" - Professor Rica.
"I'm here to apologize.
Please accept my apology sa nangyari kanina.
I lose my temper kaya napasigaw ako.
And sorry for not respecting you inside your class.
Sorry din po dahil natulog lang ako sa klase nyo. Hindi na po yun mauulit." - Kei.
"Ha? Its ok. No problem with that.
Alam ko naman na pagod ka sa mga gawain mo dito sa academy bilang student-director.
Napagsasabay mo pa nga ang studies at works mo. Its ok kahit matulog ka lang sa klase ko.
At yung pagsigaw mo, wala yun. Ok nga yung ginawa mo para magising yung mga classmates mo.
Ahmm, yung lang ba kailangan mo?
Ok lang yun. I'm happy to hear that.", she said.
"By the way, why are you here, Miss Allonza?", sabay tingin sa'kin.
~Tsk. Nakahawak pa din sya sa ulo ko.~
"Po? Ah … Sor …", hindi pa nga ko tapos magsalita, tsaka ulit nagsalita si Sir Kei.
"Salamat po Mam, can we go now?
Magla-lunch pa po kami. Bye." - Kei.
Then, we turn around tsaka nagpaalam kay Professor Rica.
~Ang weird talaga nya.~
Lahat sila nakatingin pa din samin hanggang sa paglabas namin ng faculty room.
~He's still holding my head.~
"Sir Kei, pwede mo nang bitawan yun ulo ko.
'Di naman mabigat yung ulo ko. Carry ko pa nga 'to eh." - Aiden.
"Ok, that's what you said.", tsaka na nya binitawan yung ulo ko.
"Mr. Maurier, ako ang next professor nyo sa literature class nyo mamaya, but may assembly daw mamaya, so I'm not going to meet you now.", sabi naman ng isang lalaking professor kay Sir Kei.
"Ok, sir." - Kei.
-----
Going down yung elevator.
Then, nasa ground floor, ni-lead nya ulit ako dun sa pupuntahan namin.
Sa right corner, may pathway dun. Then, I ask him again …
"Sir Kei, san na po ba tayo pupunta?", tanong ko sa kanya habang manghang-mangha sa mga nakikita ko.
Sa hallway kasi, may mga decorations na naka-display. Nakaka-akit nga ang mga 'to, at hindi ko mapigilan ang hindi titigan ang mga yun.
~Buong pusong ginawa at pinaghirapan talaga ang bawat gifts na naka-display sa wall.
Ang ganda … ang ganda ganda talaga.~
Nasa tapat na kami ng isang pinto. There's a sign na ang nakalagay ay KISS ROOM.
"Hey!
Sir Kei …
Alam kong hindi dapat ako maging exaggerated pero kasi …
Anong gagawin natin sa KISS ROOM?
And what kind of a room is this?" - Aiden.
Pero, imbis na sagot yung marinig ko sa kanya …
He is smiling at me.
Then, for the third times, pinatong nya na naman ulit yung kamay nya sa ulo ko.
~Am I really short girl for this tall man?~
No comments:
Post a Comment