Monday, April 8, 2013

Chapter 24: Thinking too much

[ Aiden's POV ]

Hanggang sa makapasok kami ng Administration Building, naka-piggy back ride pa rin ako kay Sir Kei.

~Ewan ko ba?~

Pero kung iisipin, nakakailang yung posisyon ko ngayon.

~Ngayon lang kami nagkita ng personal, nakadikit na ko ng sobrang lapit sa kanya.

Kaya siguro kanina, sigaw ng sigaw yung babae dahil sa nakita nya at tsaka ko lang naisip na fans club pala yun ng grupo nila Sir Kei.~

So, if I join them, malamang kailangan kong mag-report ng mga ginagawa ko kapag kasama ko sila Sir Kei.

~Ah basta, hindi ako sasali dun, hangga't walang sinasabi ang amo ko.~

Tsaka, baka lang mahati yung oras ng trabaho ko bilang secretary nya at kung ano pang clubs or organization ang salihan ko.

Sa ngayon, dito muna ako sa tabi nya.

~I will not leave him unless he said it.~

-----

"Hey, are you spacing out?

I told you na 'wag kang lalayo sa tabi ko.

Stay beside me the whole time, 'cause I want you to be that …" - Kei.

~See, kinakausap nya na ko.

Sinabi nya yun kahit naka-piggy back ride pa din ako sa kanya.

Ang kaso, feeling dizzy na ko. Nahihilo at hindi ko na masyado narinig yung huli nyang sinabi.

-----

Malapit na kami sa door na may naka-sign na KISS ROOM.

Nilingon ko muna yung limang guys na nasa likuran namin.

Siguro nagha-hallucinate lang ako, sa tingin ko kasi, nagwo-worried sila sa'kin.

Wala lang, nakita ko lang sa mukha nila.

~Assuming lang ba ko?~

-----

Si Nate yung nagbukas ng pinto for us.

Nang makapasok na kami, binaba na ko ni Sir Kei, then, pinaupo dun sa sofa. Tsaka naman din nagsiupuan yung ibang guys.

"Are you ok, Aiden?", tanong sa'kin nung isang guy.

~Hindi ko masyadong nakita kung sino at saan nanggaling yung boses.

Hindi ko alam kung sino sa kanila yung nagsalita.~

"Yes, of course I'm ok." - Aiden.

Nakita ko naman si Sir Kei na may kinukuha dun sa mga locker na nakapwesto malapit sa pintuan na pinasukan namin.

Then, papalapit na ulit sya sa pwesto ko.

"Hey, magpalit ka ng short.

Palitan mo yang pantalon mo ng short na 'to.

I want to see your legs …" - Kei.

SILENCE.

"Ha?!

Pero ba …" - Aiden.

"I mean, nandun yung CR, dun ka magpalit nito.

Just hurry up.

One minute is enough for that.", he said.

Tsaka naman nya ako inalalayan na maglakad papuntang comfort room.

~Ewan ko ba?

Ang weird ni Sir Kei ngayon.~

Wala naman akong nagawa kundi sundin yung utos nya.

It's a command after all.


[ Kei's POV ]

"Ha?!

Pero ba …" - Aiden.

"I mean, nandun yung CR, dun ka magpalit nito.

Just hurry up.

One minute is enough for that.", I said, tsaka ko naman sya inalalayan na maglakad papuntang rest room.

Nang makapasok na sya sa loob …

~Haist!

Jeez!

Ano bang nangyayari sa'kin?!

I'm thinking too much!~

Bigla naman akong napasandal sa dingding at napaupo sa sahig.

Nakakapanglumo ang mga tumatakbo sa utak ko.

-----

"Kei, ok ka lang?", tanong sa'kin ni Vince.

"Mr. Vince Persia, don't call her as OUR PRINCESS …

She's only MY PRINCESS and …

SHE'S MINE!

UNDERSTAND!" - Kei.

Suddenly …

"Sir Kei, 'wag ka munang papasok ha, iihi muna ko." - Aiden.

~Tsk! Bakit kailangan mo pang magpaalam?!~

"Ha? Ah, oh … ok." - Kei.

"Kei, nagulat ka bang baka narinig nya?!

Hahaha :^_^:

You're acting weird right now. Hahaha", pag-interrupt naman sa'kin ni Lenard.

~Tsk! Jeez!

I'm thinking too much!~


[ Aiden's POV ]

"Sir Kei, 'wag ka munang papasok ha, iihi muna ko." - Aiden.

"Ha? Ah, oh … ok." - Kei.

I'm feeling dizzy.

Nahihilo na ko, to the point na 'di na ko makatayo na naman.

Syempre nakaihi na ko at nakasuot na sa'kin 'tong short na malaki.

~Short kasing panlalaki eh.~

-----

Suddenly, kumatok na rin sya …

"Hey, papasok na ko." - Kei.

"Ah, Sir Kei, malaki yung short para sa'kin.

Kaya kailangan ko pang hawaka …

EH! A-ano …" - Aiden.

Nagpapaliwanag pa lang ako sa kanya na maluwag sa'kin yung short na pinasusuot nya sa'kin.

Nang biglang …

Bigla na lang syang pumunta sa unahan ko.

~Actually, nakaupo pa din kasi ako sa toilet bowl.

Don't think too much ha!

Naka-short na ko, ang kaso, nahihilo pa rin kasi ako kaya napaupo ulit ako dito sa toilet bowl.

Nakababa naman yung takip nun bowl para na rin makaupo ako ng maayos.

Ganito ang posisyon ko nung nakapasok na si Sir Kei.~

-----

Bigla na lang syang pumunta sa harapan ko. Then …

"Ano … si-si-Sir Kei … ba …" - Aiden.

Then, hinawakan nya yung belt o sinturon na nakakabit sa pantalon nya.

Lumingon ako sa may pintuan.

~I don’t want to see what he's going to do!~

Nakita ko naman sa may pintuan na nakadungaw yung mga lalaking kasama namin.

~Tsk! Ano 'to?!

PALABAS?!~

Naririnig ko naman yun kalansing ng sinturon nya.

"Hey, look at here.", tinawag nya ko.

~Acting weird naman ang paglingon ko sa kanya.

Dahan-dahan pa nga eh.

Baka kasi … you know … haist!

Stop thinking too much!~

-----

Paglingon ko sa kanya …

~I'm not expecting to see here undress.~

Weird looking muna dun sa belt nya, tsaka ko sya tiningala.

"Here, ilalagay ko 'tong belt sa short na nya.", he said.

Tsaka naman sya lumuhod at inilagay yung belt sa short na suot ko.

~Tsk! I told you, not to think too much.~

Naramdaman ko naman na yung kamay nya, pumapaikot na sa waist ko.

"Ano … Si-si-Sir Kei, ako na lang po …" - Aiden.

"No, it's almost done … there you go.

Kaya mo pa bang tumayo?" - Kei.

"Ha? Ah, opo kaya ko naman …

Kaso nahihilo lang ako ng konti …" - Aiden.

"What?!

Ok … ok …

Don't panic … don't panic …

Let me hear your …", he said.

~Eh, hindi naman ako nagpa-panic at mukha naman sya 'tong nakakaramdaman nun.~

-----

Suddenly …

"Let me hear your …" - Kei.

Bigla naman syang sumubsob sa dibdib ko.

~Well, hindi naman yung mukha nya, pero yung ulo nya na naka-side view at nakalapat yung tenga nya sa dibdib ko.~

"Let me hear your heartbeat for a while." - Kei.

~Ewan ko ba?

Hinayaan ko lang syang gawin yun.~

Ilang seconds lang naman yun, then, tsaka naman sya nagsalita na bubuhatin nya na lang ulit ako.

Pero this time …

This time, ibang style na ng pagbuhat ang ginawa nya.

Kung kanina, naka-piggy back ride ako sa kanya …

Ngayon naman, buhat-buhat nya ako ng nakapa-ikot ang isang kamay nya sa waist ko at yung isa pang kamay nya ay nasa likod ng tuhod ko.

Meaning, binuhat nya ako ng parang newly-wed couple.

Yung nasa harapan nya ako, hindi na sa likuran nya.

And to feel his manly body, nakikita ko rin kung gaano sya nagwo-worried sa kalagayan ko.

-----

"Si-si-Sir Kei, ok lang po ak …" - Aiden.

"Don't say that you're OK, if you're not!" - Kei.

Tsaka naman nya ulit ako dinala sa may sofa, para makaupo.

"Don't sleep, OK!", sabi nya with commanding voice, tsaka sya naglakad papunta sa may locker nya.

May kinuha sya sa may locker, yung bag na dala-dala nya kaninang umaga nung maka-alis kami ng bahay ni Mam Alyson.

Lumapit na ulit sya sa'kin.

Pinagmamasdan ko lang sya, habang may ginagawa sya.

~I'm feeling dizzy.

Papikit-pikit na rin yung mata ko habang tinitignan ko sya.~

"Hey, don't sleep.

Magsalita ka dyan.

Say something.

Sing a song.

Anything, basta stay awake, OK!" - Kei.

"Hindi ako marunong kumanta, pero magsasalita na lang ako.

Nahihilo talaga ako eh, pero bakit hindi ako pwedeng matulog?

Konti lang Sir Kei, iidlip lang ako sagli-li-lit … ARAY!" - Aiden.

"I told you not to sleep.

Or you want that SCARY THINGS to happen to YOU?!" - Kei.

"OK! OK!

Hindi ako matutulog!

Ito naman, 'di na mabiro.

Basta, hindi ako matutulog!

Gising lang ako.

G-G-GISING lang ako!" - Aiden.

-----

Kaya pala ako napa-ARAY, its because …

May kinuha sya sa loob ng bag.

Isang injection ata yun, then, small bottle na nakikita ko lang sa hospital.

Then, maya-maya, ininjection nya na yun sa'kin.

~Parang nurse ko tuloy sya nung ginagawa nya yun.~

Well, sa hospital, ganun yung process nila sa'kin bago yung treatment na ginagawa nila.

Ini-injection muna ako, para daw still awake pa din ako.

"Sir Kei, bakit meron ka ng mga yan?" - Aiden.

"Are you feeling better?" - Kei.

"Ha? Ah, opo." - Aiden.

-----

Then, hinawakan nya yung pulso sa kamay ko, chini-check nya pa din yung heartbeat ko.

Pero …

Pero, not only my heartbeat.

May nilabas sya galing sa loob ng bag, isang health kit.

Sa loob ng health kit, yung bulak, gamot sa sugat, mga gamot, at iba pa.

Hawak-hawak nya pa din yung kamay ko.

Naramdaman kong he put some oil dun sa kamao ko, then, he massage it.

"A-a-a-ARAY!

A-a-a-a-ko na lang gagawa nyan.", tsaka ko naman tinanggal yung kamay nya na nakahawak sa kamay ko.

~Ang OA lang, ba't nya pa yun ginagawa?~

"Sa susunod na susuntok ka, siguraduhin mong hindi ka masasaktan ng ganyan.

Tsk! Where's your feet?!

Haist!

Tignan mo, sa kakasipa mo, ganitong binti na ang meron ka ngayon.

Gagamutin ko 'to, so, stay in your position right now!

'Wag mo kong pipigilan, if you want that SCARY THINGS to happen." - Kei.

~Ngek! Kailangan bang takutin ako palagi ng SCARY THINGS na yun?!~

-----

Kaya ito, hinayaan ko na lang syang hawakan ang mga binti ko.

Nakita ko rin na may mga gasgas nga yung binti ko, tsaka malaking pasa …

As in MALAKING PASA na ikinagulat ko ng husto.

"WHAT?!

Huhuhu … (;_;)

I'm crying … I'm crying …

Huhuhu … (;_;)

Bakit ang laki ng pasa ko sa binti?!

Naman oh, sakit-sakit …

Huhuhu … huhuhu … hu-u-u-wa-a-a-a …" - Aiden. (;_;)

~Napapa-fake cry tuloy ako, pero kasi masakit talaga yung pasa na nakita ko.

Ano bang nangyari sa'kin at nagkaroon ako ng ganyan?!

Naman!!!~

-----

"Are you ok, Aiden?

Ang laki naman yan, paanong nangyari yan?

Sinong may gawa?" - Nate.

"Sira ka talaga, Nate.

Syempre yung mga lalaki kanina ang may gawa nyan.

Pero, ang laki nga talaga nyang pasa mo." - Terrence.

"Nakakapagtaka lang, Aiden.

Bakit kanina, hindi mo naman iniinda yung sakit nyang pasa mo?

Nung makita mo na, tsaka ka lang nag-react.

Tsaka, kung bakit mo naman nilaban yung mga siraulong yun.

Dapat tumakbo ka na lang para hindi ganyan yung nangyari sa'yo." - Dave.

"Wala sa bokabularyo ko ang pagtakbo sa kahit anong laban ng buhay.

Ah, anyway, pasensya na po kung nag-aalala kayo sa kalagayan ko.

Pero, at least, ganito lang yung natamo ko ngayon.



HALA!!!", tsaka may biglang nag-flash na salita sa utak ko.

"HALA!

Sir Kei, madi-discipline office ako sa ginawa ko.

Otoke?

What should I do?

S-s-self-defense …

Tama-tama, self-defense lang yung ginawa ko.

Pero …

Pero madaming nakakita.

Hindi sila maniniwala sa'kin.

Otoke? Otoke? Otoke?" - Aiden. (>_<)

Nagpa-panic ako nung maalala ko na baka mapatawag ako sa discipline office, or the worst pa nito …

Sa higher admin pa ko papuntahin. Haist!

-----

"Don’t worry, Aiden.

Lahat ng nangyari kanina …

Walang makakaalam nun dahil its all the dirty works ng Kiss Girls.

Mas maaapektuhan ang grupong yun kung lalabas ang mga balitang yun sa staff at personnel ng academy.

Maybe it will spread the rumors around the students here, but its just a rumor that will lead them to become silent.

Don't worry, I'll sure you that you'll be safe from now on.", Vince said, then he smile at me.

~Natahimik ako sa sinabi ni Vince.

Nagpa-panic na nga ako kanina, pero yung mga salita nya, gusto kong maniwala.~

Tsaka naman sya tumayo at pumunta sa may kitchen.

"Yah, yah, you'll be safe here.

I'll be the one will protect you." - Nate.

"No, no, me too, me too.

I'll be watching you always.

Hoy, ikaw Dave." - Terrence.

"Ha?

Ako, I think I like, Aiden.

So, if all of you think that the princess needs our help, maaasahan nyo ko dyan.

Pero kasi, nakakapagtaka lang, nakaya nya lahat ng siraulong yun." - Dave.

~I'm surprise!

Sa mga narinig ko mula sa mga taong 'to, parang kilala na nila ako.

Or maybe, I just imagining that I have this all prince in my side.~

-----

"Hahaha, anyway …

Thank you thank you very much sa pag-welcome nyo sa'kin dito.

Pakiramdam ko tuloy, magiging parte na ko ng grupo nyo.

Pero … pero …

Pasensya na, hindi pa kasi ako nagsisimulang maging secretary ni Sir Kei, and I cause you all the trouble a while ago.

Naisip ko lang na magiging malaking gulo kung palagi akong malapit sa inyo.

Tsaka, sa nakita ko kanina, sobrang laking grupo ng mga Kiss Girls, any time, pwede nila akong kuyugin at kung ano-anong pangbu-bully ang gawin nila.

Hindi ko sasabihin na magiging ok ako kapag nangyari yun, pero ito lang masasabi ko …

Thank you thank you very much …

I feel a bit of happiness inside my heart right now.

So, I'm happy to meet you all.

Please take care of me." - Aiden.

-----

I know this is too much.

Pero dahil sa nangyari kanina, baka 'di ko na alam paano ko pa mapipigilan ang sarili ko.

And when they say na poprotektahan nila ako …

Safe ako dito …

I feel a bit of happiness na kung …

~Yes, I always feel this kind of stuff …

A bit of happiness while I'm with these all guys, prinsipe ng imahinasyon ko.

At kapag, yung bit of happiness ay palagi kong mararamdam sa mga susunod na araw …

Eh baka mag-collapse na ako sa sobrang kasiyahan.~

-----

"Aiden, please drink this.

Chocolate drinks yan, sana magustuhan mo." - Vince.

Inabot sa'kin ni Vince yung isang tasang chocolate drinks daw.

So, ito pala yung pini-prepare nya kanina sa kitchen.

~Why did he do this?~

Napa-smile ako sa ginawa nya, then tsaka ako nag-thank you sa kanya.

"Hmmm, sarap … thank you thank you ulit." - Aiden.

Little by little, I think I'll be feel safe here.

No comments:

Post a Comment